Średni okres życia kobiety jeszcze w ubiegłym stuleciu wynosił około 35 lat

    Obecnie na okres postmenopauzalny tj. po około 49 latach przypada prawie połowa życia kobiety. Jest to okres życia zupełnie niepodobny do lat już przeżytych, charakteryzujący się pojawieniem się wcześniej zupełnie nieznanych dolegliwości, które w znacznym stopniu wpływają na standard i długość dalszego życia. Stopień odczuwanych zmian typowych dla klimakterium jest różny u różnych kobiet - począwszy od niewielkiego, okresowego dyskomfortu psychicznego, a kończąc na znamionach klimakterycznych odczuwanych jako ciężkie dolegliwości, utrudniające codzienne życie.

    Bez względu jednak na rodzaj i nasilenie dolegliwości o wiele istotniejsze dla jakości dalszego życia jest pojawienie się w tym czasie w organizmie bardzo niekorzystnych, choć nieodczuwalnych na codzień zmian w funkcjonowaniu organizmu.

    Brak jest w społeczeństwie wiedzy i przekonania o konieczności oraz możliwościach aktywnego zapobiegania typowym dolegliwościom tego okresu. Nadal typowe dolegliwości, nawet jeżeli kojarzone z klimakterium, są niestety przez dużą część społeczeństwa całkowicie fałszywie traktowane jako coś naturalnego, "przejściowego".

    Jest to pogląd głęboko niesłuszny, a wręcz szkodliwy - kobieta szczególnie właśnie w tym okresie swojego życia wymaga aktywnej, stałej, wyspecjalizowanej opieki ginekologa we wszystkich przypadkach, gdy możliwe jest zastosowanie u niej leczenia. Wszystkie społeczeństwa krajów bardziej rozwiniętych traktują ten okres życia kobiety jako niezmiernie ważny.

    Stosunkowo niewielka liczba pacjentek w Polsce stosujących to leczenie wynika z braku wiedzy o możliwości usunięcia dolegliwości, a także z zupełnie błędnych przekonań o rzekomym ryzyku tego leczenia.

Do góry